फन्ट डाउनलोड
सि.आर.आइको संक्षिप्त परिचयनेपाली सेवाको संक्षिप्त परिचयसम्पर्कका लागि

अजयको अगस्ट 10को डायरी

(GMT+08:00) 2011-08-15 17:29:03

      हिजोको दिन रमाइलो गरी बित्यो । र आज फर्किने भएर पनि होला तर साथै बिहान देखि नै एक प्रकारको रमाइलो वातावरण थियो । किन भने हिजो हाम्रो भ्रमणको अन्तिम दिन र साथै हिजो एउटा गोष्ठी पछि हामी स्वतन्त्र पनि हुनेछ भन्ने जानकारी पाएका थियौं । हुन त अफिसबाट अफिसको काममा घुम्न आएको अफिसको या नेताले भने अनुसार गर्नै पर्‌यो । तर एउटा कुरा यदि हामी सिआरआइबाट नभइ एक पर्यटकको रुपमा घुम्न आएको भए त्यति राम्रोसित हामीले घुमेका ठाउंको भ्रमण गर्दैन्थ्यौं ।

      अहिले कोङ्का विमानस्थलमा पैचिङ्गको उडान ढिलो भएको कारण यही बस्दै हिजोको दैनिकी लेख्दै छु ।

      हिजो बिहान तिब्बती सञ्चार माध्य्मको गोष्ठीमा गयौं । त्यहाँ हाम्रो भ्रमणको भिडियो क्लिप तथा हाम्रो भ्रमणको बारेमा तथा तिब्बती पदाधिकारीबाट भ्रमणसम्बन्धमा छलफल भयो । सबै जना धेरै खुशी भएको पायौं । त्यसैगरी हामी पनि धेरै नै खुशी थियौं । हामीलाई सम्मानका साथै तिब्बती अधिकारीबाट उपहार पनि दिइयो र मसँग नेपाल र चीन पुरानो र एकदम राम्रो मित्र भएको कुरा बताउनु भयो । यसक्रममा ललिताजीले अनुवाद गर्नु भएको थियो यात्राभरि उहाँले धेरै सहयोग गर्नुभयो । साथै मैले लेख्ने दैनिकीलाई विदेशीको आँखामा तिब्बत कस्तो छ भन्ने कुरा उहाँले ब्लगमा राख्नु पर्ने तथा हाम्रा सिआरआइका नेता तथा अरु सदस्यलाई देखाउनु पर्ने रहेछ । यसक्रममा पनि उहाँले मैले भन्दा धेरै मेहनत गर्नु भएको छ । धेरै धेरै धन्यवाद छ । ललिताजी शायद धन्यवाद शब्द कम छ ।

      त्यस गोष्ठीमा देखाएको तीन समूहको भिडियो क्लिपमा हामीलाई मात्र होकि सबैलाई थाहा छैन तर हाम्रो भिडियो क्लिप उत्कृष्ट थियो भन्ने हामीलाई लागेको छ । ती दुई साथी भिडियो खिच्ने र फोटो खिच्नेलाई पनि धेरै धेरै धन्यवाद । धेरै लगनशील र मेहनती ।

      त्यस गोष्ठी पछि दिवाभोजमा सरिक भइयो र त्यहाँ सबै पदाधिकारीसँग क्याम्बे गरियो । अनि त्यहाँबाट हामी बोखार सडक गयौं । अर्थात् जोखाङ्ग मन्दिर वरिपरिको सडक। जहाँ बहुमुल्य सामानदेखि तिब्बती विशेषताको बस्तुहरू पाइन्छ । त्यहँ केही तिब्बती विशेषता झल्किने बस्तुहरू किन्यौं । साथै मैले एउटा तिब्बती सर्ट पनि किने। जुन मैले हिजो राती र आज पनि त्यही लगाएर पैचिङ्ग आएको हो । सबैले हेर्ने तथा आफ्ना साथीभाइले एकदम मन परायो । लुगा मात्रलाई होकि मलाई पनि त्यो भने सोधिन् । साथै त्यस बजारमा धेरै नेपाली बस्तुहरू पनि पाएं र मैले पहिले पनि भनेको थिएं यहाँ नेपालीलाई धेरै माया गर्छ भनेर ।त्यहाँ निपोआर भनी सोध्ने र नेपालीमा पनि हल्का कुरा गरियो धेरै पसलेसँग। रमाइलो । देश भन्दा टाढा आएर पनि हावापानी देखि नेपाली बोली र नेपाली बस्तु देखेर । हामीलाई स्वतन्त्र घुम्न दिएको थियो त्यसकारण त्यसपछि हामी लुकास जर्मनी साथी जसले मलाई ललिताजीको अनुपस्थ���तीमा अनुवाद गरेर धेरै सहयोग गर्नु भएको थियो वहाँलाई चिनियाँ भाषा राम्रो आउने तथा त्यही भएकोले हाम्रो प्रतिनिधीत्व गरी गोष्ठीमा चिनियाँमा हाम्रो भ्रमण बारे बोलेको थियो । उहाँलाई पनि धेरै धेरै धन्यवाद । वहाँ लुकास लगायत केही साथी कफि सप गयौं । मिठो कफि खाइयो ।

      त्यहाँबाट होटेल फर्कि रात्री भोज खायौं । र भोलि सबेरै उठ्न पर्ने भएकोले हिजो डायरी पनि नलेखी सुतेको थिएं । यो खानाको कुरा गर्दा हाम्रो समूहको अर्को विदेशी साथी चेक रिप्बलिकको होन्जलाई भने तिब्बती खानाले पिरोलेको थियो साथै म पनि अछूतो भने थिएन । जसो तसो खाएं मैले त । उहाँको सहयोगी साथी र लुकासको सहयोगी साथी पनि मिलनसार थियो । साञ्चै भन्नुपर्दा यो समूहका सबैजना भलाद्मी थियो । म खानाको कुरा गर्दै थिएं यसक्रममा वाङ्ग दिदी तथा मा लाउस् वहाँ दुबैजनाले पनि यात्रा भरी हामी सबैको विशेष ख्याल राख्नु भएको थियो । यहाँहरूलाई पनि धेरै धेरै धन्यवाद । र विशेष त म लुवियाङ्गलाई धेरै धेरै धन्यवाद दिन चाहान्छु ।हँसिली त्यसैगरी फुर्तिली पनि थियो र मलाई लाग्छ उहाँ भोलि गएर एक सक्षम नेता बन्नु हुने छ । मेरो भित्री मनदेखिको कामना । अनि हाम्रो समूहको मुख्य नेता चाङ्ग लावस् । म जस्तै धेरै नबोल्ने । चाहिएको ठाउंमा मात्र बोल्ने । शायद हामी बीच पछिसम्म पनि सम्बन्ध रहने छ । कोही बिर्से कि भनेको हो एक जना बिर्से छु । उहाँसँग धेरै कुरा त भएन तर वहाँ पनि धेरै मेहनती हुनुहुन्छ । यात्रामा साथी भयौं । साथै विदेशी साथीसँग त प्राय जसो भेट हुने गरेकै छ तर यहाँ भेटेका देखेका चिनियाँ साथीलाई मैले सिआरआइमा कहिले देखेको भेटेको थिएन । मेरै विभाग र मसँगैको अरु विभाग बाहेक । अब यो यात्रा त सक्यो तर भोलि यस समूहका साथीसंग के कस्तो सम्बन्ध हुने हो थाहा छैन । कसैको मनमा गाडा रहला कसैले भोलि नै बिर्सेला यात्रा नबिर्सेपनि मलाई। के को सङ्कोच मान्नु अरुले जेसुकै गरोस् । मेरो मनमा तिब्बतको यस यात्रा सँधै रहनेछ र सबै सदस्य पनि। यसमा भने शङ्का छैन । र अरु दुई समूहका साथीहरुलाई पनि धन्यवाद । ल्हासामा केही समयसँगै बिताएका थियौं ।

      साथै बिशेषत तिब्बती पर्यटन क्षेत्रका पदाधिकारी तथा शिगाचे तथा तिब्बतको सञ्चार विभागका पदाधिकारीलाई पनि धन्यवाद दिनै पर्छ ।उहाँहरुले पथप्रदर्शक तथा हामी अतिथीको भव्य स्वागत गर्नु भयो । र अन्तमा सिआरआइलाई धन्यवाद दिनै पर्छ । यस किसिमको रोमाञ्चक यात्रा गर्न दिएकोमा । धन्यवाद। स्येसे ।

      हुन त यो तिब्बत यात्रा तिब्बत मुक्त भएको साठी वर्षमा भएको बिकासका गतिविधी हेर्नु हो । मेरो त यो पहिलो यात्रा हो कसरी मैले भन्न सक्छु । हा हा । होइन यस अवधिमा धेरै धेरै नै प्रगति गरिसकेको छ । यो कुरा हामीले यात्राको दौरानमा यहाँका आम तिब्बती नागरिकबाट जानकारी लियौं । उनीहरूको अनुहार पढेर थाहा पायौं र आम्दानी राम्रो भएको खुशी तथा हँसिला कृषकका बारेमा लगायतका कुराहरू अघिको दैनिकीमा लेखिसकेको छु । त्यसैगरी सामन्ती पालाहरूको कुरा पनि लेखिसकेको छु ।

      यहाँ धेरै ठाउंमा बाटो बनिसकेको छ र कतिपय निर्माणधीन पनि छ । बिकास हुनलाई सर्वप्रथम बाटो चाहिन्छ । यहाँ दुर्गमसम्म बाटो बनेको छ । यो नै बिकास हो । बिकासको शुरुवात हो । आम जनता तथा कृषकहरूको पनि राम्रो आयस्रोत छ । त्यो अर्को साठी वर्षको उपलब्धी हो । बाँकी रह्यो शिक्षा । यो पनि त राम्रै बिकास भएको होला । यस क्षेत्रसम्बन्धमा भने हाम्रो भ्रमणको विषय थिएन । तर अरु दुई समूहले यस बारे अध्ययन गरेको होला भन्ने मलाई लागेको छ ।

      अन्तमा फेरि एकपटक स्मरणीय यात्राको लागि धन्यवाद।

जानकारी तथा लेखहरु
सुझाउ
Webradio
सम्वाद संग्रह