بخش سوم مسابقه: افزایش قدرت چین در شصت سال گذشته

در هشتم اوت سال 2008 میلادی، بیست و نهمین دوره المپیک ورزشی تابستانی در پکن پایتخت چین گشایش یافت. ورزشکارانی از 204 کشور و منطقه جهان در این اجتماع پرشکوه جمع شده و چند میلیارد جمعیت جهان از شادی ها و هیجانات این جشن لذت بردند. در آیین اختتامیه این مسابقات ژاک روگه رییس کمیته بین المللی المپیک، این دوره المپیک ورزشی را بی نظیر خواند و گفت که با برگزاری آن جهان با چین و نیز چین با جهان بیشتر آشنا شدند.

هه جن لیان معاون فرهنگ و آموزش المپیکِ کمیته بین المللی المپیک در این باره می گوید:

«برگزاری بازی های المپیک مستلزم داشتن امکاناتی است. چین برای برگزاری این دوره تنها در زمینه ساخت استادیوم ها و تأسیسات زیربنایی 310 میلیارد یوان هزینه کرد. در گذشته ای نه چندان دور این کار برای چین غیر ممکن بود.»

در آغاز تأسیس جمهوری خلق چین در سال 1949 میلادی، تحت تأثیرات منفی جنگ طولانی اقتصاد این کشور در تنگنای شدیدی واقع بود و میانگین سرانه ارزش تولیدات داخلی در سال تنها 50 دلار بود. خانم لیو گوئو شیان که امسال 77 سال دارد در مصاحبه می گوید:

«در آن زمان درآمد ما بسیار کم و خانواده ها پرجمعیت بود. خانواده ما بسیار فقیر بود به طوری که خانواده هفت نفری ما برای خوابیدن در زمستان فقط دو لحاف داشت.»

در آن زمان اقتصاد برنامه ای در چین اجرا می شد و لوازم زندگی به طور جیره بندی بین مردم توزیع می شد.

از سال 1978 میلادی، چین به توسعه اقتصادی اولویت داد و روند مدرنیزاسیون کشور روز به روز سرعت گرفت.

خانم لیو گوئو شیان در30 سپتامبر سال 1980 در شهر پکن نخستین رستوران خصوصی جمهوری خلق چین را دایر کرد که در روز افتتاح آن، مشتریان زیادی برای صرف غذا در آن صف بستند. خانم لیو در این باره می گوید:

«در روز گشایش رستوران باران می بارید، اما بیش از یکصد مشتری با چتر صف بسته بودند. خبر دایر شدن رستوران خصوصی به سرعت در میان مردم رواج یافت و مردم زیادی به رستوران ما آمدند.»

پس از اجرای سیاست های اصلاحات و درهای باز، تحولات عمیق و بزرگی در چین روی داد و اقتصاد برنامه ای کشور نیز به اقتصاد بازار تبدیل شد. این تغییر نیروی حیاتی زیادی را به توسعه اقتصادی تزریق کرد. امروز کالاهای فراوان بازار کشور را لبریز کرده و اکثریت مطلق خانواده های چینی تلویزیون، یخچال و ماشین لباس شویی دارند. کامپیوتر که در گذشته کالایی تجملی به شمار می رفت، به یک دستگاه معمولی زندگی تبدیل شده است.

طبق آمار ارزش تولیدات داخلی چین در سال 2008 در مقایسه با سال 1952 بیش از 400 برابر شده و حجم اقتصاد این کشور در مقام چهارم جهان قرار دارد. ارزش سرانه تولیدات داخلی در سال نیز از 3000 دلار فراتر رفته است.

به دنبال توسعه سریع اقتصادی و بهبود زندگی، شمار روزافزونی از مردم خانه و خودروی شخصی خریداری کرده اند. همچنین در پی بازتر شدن کشور، گردشگران چینی به سراسر جهان سفر می کنند. آقای هائو شین در مصاحبه می گوید:

«من هر یک یا دو سال یک بار به کشورهای خارجی سفر می کنم. تا کنون به انگلستان، سنگاپور و مالزی سفر کرده ام. در چند دهه گذشته، مسافرت خارجی غیر قابل تصور بود.»

در ماه مه سال آینده، نمایشگاه جهانی در شانگهای چین برگزار خواهد شد. یو جن شن رییس کمیته اجرایی این نمایشگاه اعلام کرد که این شهر برای ساخت تأسیسات زیربنایی و عمومی حدود 20 میلیارد یوان اختصاص داده است. این اقدام برای بهبود راه و ترابری، بهبود زندگی مردم شانگهای و تحریک اقتصادی نقش شایانی ایفا خواهد کرد.